Ω! Άστρο του Σαρόν
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Είδα πριν από χρόνους πολλούς
πως το φως σου έσκιζε τα σκοτάδια
δείχνοντας τον δρόμο στον Αβραάμ...
Ω! Αστρο του Σαρόν
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Ήσουν στην Βαβυλώνα
Ήσουν στην Αίγυπτο
Ήσουν μια ελπίδα για το λαό σου...
Ω! Άστρο του Σαρόν
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Φώτισες ένα βράδυ σε μια φάτνη
Τη σταυρωμένη Δόξα σου
Στην αγκαλιά της Παγκόσμιας Μάνας...
Ω! Άστρο του Σαρόν
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Έκλαψες μαζί μου
Για τη δόξα της Ρώμης
Που σταύρωσε το λαό σου
Πάνω σε χίλια ξύλα...
Ω! Άστρο του Σαρόν
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Τι ντροπή...
Είδες τη φρίκη να χορεύει
Στην κόλαση του Ράιχ
Να τρώει τα παιδιά σου...
Και τώρα;
Και τώρα;
Ω! Άστρο του Σαρόν...
Οι θρήνοι δεν αρκούν
Τα δάκρυα δε φτάνουν
Ο πόνος...
Το ανάθεμα...
Σ' έθαψαν για πάντα
Στον τάφο της ντροπής...
1 σχόλιο:
Kαλή χρονιά φιλόσοφε!
Το 2009 ας γεμίσουμε με ιδέες, όνειρα και χαμόγελο τον κόσμο μας.
Οπως τα λες φίλε μου στο ποίημα, τι ντροπή για ότι συμβαίνει στον πολύπαθο λαό της Παλαιστίνης.
Ας υψώσουμε κραυγ'η δυνατή , που θάκουστεί μέχρι τη Γάζα " ΣΤΟΠ στην σφαγή"
Δημοσίευση σχολίου