
Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών(τυχαία ή όχι), με το φόνο του εφήβου στην περιοχή των Εξαρχείων από όργανο της τάξης που πυροδότησε την κοινωνική έκρηξη που διέλυσε το κέντρο της Αθήνας, με τους μυστηριώδης πυροβολισμούς εναντίον μέσων μαζικής μεταφοράς και αστυνομικών οχημάτων από "ελεύθερους σκοπευτές", αλλά και με την τωρινή δολοφονική επίθεση εναντίον οργάνων της τάξης (πάλι στην περιοχή των Εξαρχείων) από "ένοπλη επαναστατική ομάδα", προκαλούν έντονο προβληματισμό.
Είναι τυχαία τα γεγονότα αυτά;
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία από μας και όσοι έχουν μελετήσει την πολιτική ιστορία της νεώτερης Ελλάδος θα έλεγαν όχι.
Στο παρελθόν λοιπόν, όποτε το αστικό κράτος δοκιμάζονταν είτε από θεσμικές κρίσεις, είτε από οικονομικές κρίσεις, είτε από κοινωνικές κρίσεις, όπως συμβαίνει και στο παρόν, τότε το ίδιο αστικό κράτος αναζητούσε αφορμές για να αναστείλει τις πολιτικές ελευθερίες, να φιμώσει τις φωνές που ασκούσαν την όποια πολιτική κριτική, που παρακινούσαν σε πολιτική δράση. Κοντολογίς να επιβάλλει σε αυστηρό έλεγχο την κοινωνία.
Οι αφορμές δίνονταν πάντοτε από την πρόκληση και εξέλιξη γεγονότων που "απειλούσαν την εθνική ασφάλεια", "διασάλευαν την τάξη" και οδηγούσαν στην "πολιτική και κοινωνική ανωμαλία".
Τότε το αστικό κράτος στοχοποιούσε και κατεδίωκε πολιτικούς και ιδεολογικούς αντιπάλους ως "τρομοκράτες". Πολιτικά και στρατιωτικά πραξικοπήματα γίνονταν με καθόλα νόμιμο τρόπο και σε συμφωνία με την τρομοκρατημένη και συντηρητικά διαμορφωμένη κοινωνία. Και έμπαιναν σε δράση τα "έκτακτα" δικαστήρια, καταδικάζοντας τους "προδότες" οδηγώντας τους στα εκτελεστικά αποσπάσματα και εξόριστους στα ξερονήσια.
Η ιστορική μελέτη έχει δείξει πως τα "τυχαία" γεγονότα τα προκαλούσαν παρακρατικές ομάδες και μυστικές υπηρεσίες (η CIA τότε έλυνε και έδενε) η δράση των οποίων γέμισε βιβλιοθήκες ολάκερες.
Άραγε αυτά ανήκουν στο παρελθόν;
Ας το εξετάσουμε:
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
1. Σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης εξαιτίας εξωτερικών κινδύνων ή άμεσης απειλής της εθνικής ασφάλειας, καθώς και αν εκδηλωθεί ένοπλο κίνημα για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος, η Βουλή, με απόφαση της, που λαμβάνεται ύστερα από πρόταση της Κυβέρνησης, θέτει σε εφαρμογή, σε ολόκληρη την Επικράτεια ή σε τμήμα της, το νόμο για την κατάσταση πολιορκίας, συνιστά εξαιρετικά δικαστήρια και αναστέλλει την ισχύ του συνόλου ή μέρους των διατάξεων των άρθρων 5 παράγραφος 4, 6, 8, 9, 11, 12 παράγραφοι 1 έως και 4, 14, 19, 22 παράγραφος 3, 23, 96 παράγραφος 4 και 97. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δημοσιεύει την απόφαση της Βουλής. Με την απόφαση της Βουλής ορίζεται η διάρκεια ισχύος των επιβαλλόμενων μέτρων, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τις δεκαπέντε ημέρες.
2. Σε περίπτωση απουσίας της Βουλής ή αν συντρέχει αντικειμενική αδυναμία να συγκληθεί εγκαίρως, τα μέτρα της προηγούμενης παραγράφου λαμβάνονται με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου. Το διάταγμα υποβάλλεται από την Κυβέρνηση στη Βουλή για έγκριση μόλις καταστεί δυνατή η σύγκλησή της, ακόμη και αν έληξε η Βουλευτική περίοδος ή η Βουλή έχει διαλυθεί, και πάντως μέσα σε δεκαπέντε ημέρες το αργότερο.
3. Η διάρκεια των κατά τις προηγούμενες παραγράφους μέτρων μπορεί να παρατείνεται ανά δεκαπενθήμερο μόνο με προηγούμενη απόφαση της Βουλής, η οποία συγκαλείται ακόμη και αν έχει λήξει η βουλευτική περίοδος ή η Βουλή έχει διαλυθεί.
4. Τα κατά τις προηγούμενες παραγράφους μέτρα αίρονται αυτοδικαίως με τη λήξη των προθεσμιών που προβλέπονται στις παραγράφους 1, 2 και 3, εφόσον δεν παρατείνονται με απόφαση της Βουλής, και σε κάθε περίπτωση με τη λήξη του πολέμου, εφόσον είχαν επιβληθεί εξαιτίας πολέμου.
5. Αφότου αρχίσουν να ισχύουν τα μέτρα των προηγούμενων παραγράφων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ύστερα από πρόταση της Κυβέρνησης, μπορεί να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, για να αντιμετωπιστούν επείγουσες ανάγκες ή για να αποκατασταθεί ταχύτερα η λειτουργία των συνταγματικών θεσμών. Οι πράξεις αυτές υποβάλλονται για κύρωση στη Βουλή μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από τη σύγκλησή της σε σύνοδο και παύουν να ισχύουν στο εξής, αν δεν υποβληθούν στη Βουλή μέσα στις παραπάνω προθεσμίες ή δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε δεκαπέντε ημέρες αφότου υποβλήθηκαν.
6. Οι κατά τις παραγράφους 2 και 3 αποφάσεις της Βουλής λαμβάνονται με την πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των βουλευτών και η κατά την παράγραφο 1 απόφαση με την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών. Η Βουλή αποφασίζει σε μία μόνο συνεδρίαση.
7. Σε όλη τη διάρκεια της εφαρμογής των μέτρων κατάστασης ανάγκης, τα οποία λαμβάνονται κατά το άρθρο αυτό, ισχύουν αυτοδικαίως οι διατάξεις των άρθρων 61 και 62 του Συντάγματος, ακόμη και αν διαλύθηκε η Βουλή ή έληξε η βουλευτική περίοδος
Όπως βλέπουμε το αστικό κράτος, έχει πάντα στη διάθεση του μέτρα με τα οποία μπορεί κατά βούληση να κόψει και να ράψει το κοστούμι της κοινωνίας.
Η συνταγή; Η ίδια: Τεχνητή πρόκληση ταραχών κατά προτίμηση με όσο γίνεται περισσότερα θύματα. Τρομοκράτηση της κοινωνίας από το ίδιο το κράτος (παρακράτος)
Φίλες και φίλοι μου, οι επόμενες μέρες ίσως να είναι πολύ ενδιαφέρουσες.
Ας είμαστε πολύ προσεκτικοί.